HOK JOS VERCAMMEN
ALGEMEEN KAMPIOEN FONDCLUB ANTWERPEN 2004 en 2005!

Vremde – Het seizoen 2006 komt langzaam maar zeker op gang...al ligt de nadruk nog steeds op langzaam want de Franse grenzen blijven voorlopig nog op slot. De eerste winnaars uit Quiévrain en andere Belgiëvluchten  werden reeds in de bloemen gezet en hopelijk kunnen we binnen een paar weken hetzelfde zeggen van de eerste laureaten op de Frankrijkvluchten …met in hun spoor de halve fond. Dus nog snel even de tijd om binnen te wippen bij een van de vaste waarden van de Belgische duivensport...Hok Jos Vercammen uit Vremde.

Jos en Lars Vercammen mochten best tevreden zijn met hun seizoen 2005. De blikvangers van hun seizoenspalmares waren o.a. 2e nationaal Argenton 21.299 d...3e en 7e nationaal Vichy 11.022 d...en voor de tweede opeenvolgende keer de titel van Algemeen Kampioen Antwerpse Fondclub !!

Alles bereikt in de duivensport zou je zo op het eerste gezicht zeggen. Maar de mannen uit Vremde blijven jagen achter hun eerste nationale palm...ofschoon ze er het voorbije seizoen opnieuw heel dicht bij zaten met een 2e en 3e nationaal tegen de massa. Dit jaar een nieuwe kans...en met een beetje geluk moet het kunnen.

Daarnaast zijn vader en zoon Vercammen ook terecht fier op hun tweede opeenvolgende titel van Algemeen Kampioen Antwerpse Fondclub ! Het is de bekroning voor de melker die er een gans seizoen staat met oude...jaarse...en jonge duiven en dit op wedstrijden van 450 tot 750 km.

Geen tweede koppeling meer !

Hok Jos Vercammen komt aan de start van het nieuwe seizoen met 36 weduwnaars (14 oude + 22 jaarse)...en 30 duivinnen. De weduwnaars worden volgens de klassieke methode gespeeld. Ze worden rond Kerstmis gekoppeld en mogen twee jongen groot brengen …daarna worden ze gescheiden.  Net zoals vorig jaar werden de doffers geen tweede maal gekoppeld ...en toen werd Bourges van de Krijgsgevangenen probleemloos gehaald. Met een tweede koppeling hadden de weduwnaars 4 pennen gestoten...zonder hadden ze slechts 2 à 3 pennen gewisseld.

De weduwnaarsploeg zit verdeeld over 3 hokken...en de eerste 3 à 4 weken van het seizoen worden de doffers ingemand zonder nestschotel of duivin. Naarmate het seizoen vordert worden nestschotel of duivin getoond...en tegen het einde van het seizoen komen zelfs beide in het nestvak bij de inkorving. Bedoeling is het “heilig vuur” het ganse wedstrijdseizoen brandende te houden. Na thuiskomst blijven doffers en duivinnen een uur samen...en oude en jaarse doffers worden gespeeld van begin mei tot begin augustus.

Badische maïs !

In de aanloop naar het vliegseizoen wordt er Gerry  Plus (Versele-Laga) gevoederd...en deze mengeling wordt aangehouden tot ze Noyon in de vleugels hebben. Eens op de halve fond wordt er na thuiskomst ’s avonds 50 % superdieet + 50 % Badische maïs gevoederd. Deze mengeling wordt heel de week aangehouden tot juist voor de inkorving op donderdag... behalve op dinsdag- en woensdagavond wanneer er 1/3 Badische maïs + 2/3 Energy Plus (vetrijke mengeling) verstrekt wordt. Duiven die op vrijdag ingekorfd worden volgen hetzelfde “regime”...maar krijgen een dag langer (donderdag) 50% superdieet + 50 % Badische maïs.

Bij thuiskomst gaat er ’s avonds of de volgende dag Neo-Oxygen en Eipulver (Dr. Schwidde)...of  Sedochol of vliegvitamines (Herbots) over het voeder en gaat er Belgasol (de Weerd) in het drinkwater. De dag voor de inkorving en dag na de thuiskomst gaat er regelmatig “Prangesuppe” in het drinkwater...en deze laatste wordt ook buiten het vliegseizoen regelmatig verstrekt.

Tussen augustus en april wordt er op medisch vlak niets ondernomen...en de eerste behandeling tegen trichomonas komt er na de eerste koppeling. Bij zeer koud weer wordt een pilletje opgestoken...meer doeltreffend dan een drinkwaterbehandeling omdat de duiven dan veel minder drinken.

Jos Vercammen : “Eind april ga ik voor de eerste maal naar veearts Cottenie. Doorgaans zijn de duiven tiptop in orde...maar mocht er toch iets haperen dan wordt het advies van de dierenarts opgevolgd. Bij de duiven die op de halve fond ingezet worden wordt er nooit “blind gekuurd”...bij de duiven die de kleine fond vliegen met 2 à 3 nachten mand durf ik dat wel.

Verder in de loop van het seizoen staat er een onderhoudend “trichokuurtje” om de 3 à 4 weken gepland...en eventueel andere medische ingrepen in de loop van het seizoen gebeuren uitsluitend op het advies van de dierenarts. Wat ze ook mogen beweren...jaarlijks worden de duiven ook ingeënt tegen paratyfus en totnogtoe hebben mijn duiven daarvan nog geen nadelen ondervonden.”

Nieuwe lichting duivinnen

“Ik stel dit jaar hoge verwachtingen in mijn duivinnenploeg ! Enerzijds hebben de jaarse duivinnen vorig jaar heel wat vuurwerk laten zien...anderzijds kunnen mijn oude duivinnen bogen op een knap palmares.

Ook de duivinnen werden rond 25 december gekoppeld...en zij mochten ook 2 jongen optrekken. Toen de jongen twee weken oud waren verhuisden de duivinnen naar de volière waar ze een zuurstofkuur doormaakten tot 1 april...en de doffers moesten alleen instaan voor het grootbrengen van hun kroost.

Begin april werden de duivinnen voor de tweede maal gekoppeld en ik heb nog getwijfeld om het bij één koppeling te houden...zodat de opgebouwde conditie niet zou verdwijnen. Maar uit schrik dat ik de paringsdrang niet meer in toom zou kunnen houden heb ik het dan toch maar niet gedaan.

De duivinnen op weduwschap worden gespeeld van begin mei tot begin juli. Begin juli komen duivinnen en doffers opnieuw samen...en de duivinnen worden ingekorfd voor Argenton op jongen van 10 dagen...en haspelen dan verder nog de “nationaals” van het najaar af.

Voeding en voedingssupplementen zijn gelijk aan die van de weduwnaars...en de eerste weken van het seizoen worden ook zij ingekorfd zonder doffer of nestschotel. Later in de loop van het seizoen komen ze 1 u samen vooraleer ze in de mand gezet worden.

Ik speel de duivinnen volgens een variante op het “systeem De Mey”. Vroeger verbleven de duivinnen overdag in de volière voor de hokken en gingen alleen ’s nachts naar hun slaaphok. In 2005 heb ik dat veranderd...en sindsdien verblijven de dametjes overdag ook op hun slaaphok...op schabjes met draadwerk voor. Ze komen alleen nog los voor een voeder- of trainingsbeurt...en eten en drinken gebeurt in de volière voor de hokken. Duivinnen die de neiging vertonen om onderling te paren worden onmiddellijk uit het vliegteam verwijderd. Maar door de jarenlange selectie is de paardrift van de duivinnen behoorlijk makkelijk in de hand te houden.”

Trainen het ordewoord !

“Al een paar jaar doe ik het niet meer...de eerste weken van het seizoen de duivin tonen bij de inkorving. Kwestie van de motivatie een beetje te “rekken” ! Met motivatie moet men nu eenmaal niet overdrijven ten koste van de regelmaat.

Het doodnormaal weduwschap wordt hier gespeeld maar verder in de loop van het seizoen kan het al eens gebeuren dat i.p.v. “iedereen zijn duivin” er een paar duivinnen los op het hok komen. Alhoewel ik geen grote voorstander ben van al te veel variaties in het weduwschap.

Volgens mij is conditie belangrijker dat motivatie...en trainen is hier het enige ordewoord. Je moet zelfs geen duif in handen nemen om haar conditie te taxeren. Aan het vlieggedrag kun je probleemloos de resultaten van het komende weekeinde voorspellen. Het is wel zo dat ook een “slechte” traint...maar het  blijft toch een “slechte” !

Eens de weduwnaarsploeg in volle zwier wordt hier vlot een vol uur getraind. Zo’n 10 minuten weg trekken...in scheervlucht komen aanzetten en doen alsof ze hun eigen hok niet kennen. Eventjes neerstrijken...met veel vleugelgeklap van de nok wegstuiven...daarna terug komen en als een “bloemenkee” boven het hok uiteen spatten ! Dan kan ik gerust slapen…!

Conditie komt niet op afspraak...en is afhankelijk van veel factoren. Een beetje “melker” zijn kan hier heel wat problemen oplossen…want aan een hok moet gewerkt worden ! Bij vochtig en koud weer de verluchting wat terug schroeven...een zeldzame keer de maxiplaat aanknippen. Bij meer dan dertig graden de verluchting wat bijstellen zonder tocht te maken… horren met driedubbele gaas in de ramen of “kipramen” (die in schuine stand kunnen geplaatst worden) zijn hiervoor ideaal. Gezondheid en een “goed systeem” en je mag de “conditie-fee” verwachten !

Mijn hok is een “afgesloten doos” met alleen in de nok een verluchting van 20 à 30 cm zoals bij de meeste kippenhokken. Vroeger…met verluchting in de voorzijde van het hok...had ik eveneens problemen met de kopziekten. Die zijn omzeggens verdwenen sinds ik die aanpassing aan de verluchting doorgevoerd heb.

Tijdens het vliegseizoen wordt een drietal keer per maand de dierenarts geconsulteerd...heel veel moeite...en 9 keer op 10 is alles in orde...maar ik heb dat er voor over. Vooral na twee nachten mand vind ik dat wel belangrijk...als melker steeds de vinger aan de pols houden ! Verder in de loop van het seizoen, wanneer de weduwnaars slechts om de twee weken gespeeld worden, worden die tijdens hun “rustweekend” zo’n 20 km weggevoerd en ze krijgen bij thuiskomst hun duivin te zien.”

Uitblinken op de nationale vluchten

“De laatste jaren worden de nationale wedstrijden voor jonge duiven alsmaar meer populair. Dit heeft te maken met de internationale uitstraling van die wedstrijden maar ook met de ervaring dat we op nationaal vlak een eerlijker kans krijgen dan op de provinciale wedstrijden waar de massa en de wind (west) de oostkant van de provincie Antwerpen bevoordelen.

De meeste melkers verduisteren hun jonge duiven in functie van die nationale vluchten tot begin juli...ik niet ! Hier moeten ze ook nog als oude duif presteren...en wanneer er zo lang verduisterd wordt dan raken die duiven niet helemaal meer door de rui. Mijn vroege jongen worden verduisterd tot einde mei...de latere ronde van de vliegers tot half juni.

De jonge duiven worden via de methode van de “schuifdeur” gespeeld. Heel wat melkers vinden het echt weduwschap met jonge duiven effectiever...maar volgens mij heeft het spel met schuifdeur ook zeker zijn voordelen.

Juist voor Argenton zag ik mijn beste jonge duivin “Beauty” B05/6234009 voor de eerste keer ingaan op de avances van een jonge doffer...en ik dacht bij mezelf dat kan wel iets worden. En het werd inderdaad iets...ze won de 2e nationaal Argenton tegen 21.299 jonge duiven (2e snelste van 30.045 d). Voordien bracht ze al verschillende waarborgen...waaronder die op nationaal Bourges en provinciaal Orléans...naar huis. Ze miste nooit...ze vloog bijna altijd per 20-tal...en op Argenton won ze het grote lot. Een jong duivinnetje dat voor de eerste maal verliefd wordt...zoiets zie ik wel graag.

Op de laatste nationale vlucht van het jaar...Vichy...worden de jonge duiven die zich al hebben laten zien niet meer ingekorfd...alleen de twijfelaars moeten op de wedstrijd van de laatste kans hun borst nat maken. Bij de inkorving stond het hele hok in rep en roer...er werden nieuwe koppeltjes gevormd...en de partner had meestal al zijn zitje veroverd op het hok van “de goeie” ! De jongen die de mand in moesten werden extra gemotiveerd...en de meest schuchtere piepers paarden voor de eerste maal.  Ik speel nog maar enkele jaren de nationaals voor jonge duiven…het is de tweede maal dat ik het op die manier doe...en het is al tweemaal raak !

In 2004 had ik er 12 in de top 200 nationaal...beginnend met de 27e nationaal ...in 2005 had ik er vijf in de top honderd nationaal met als absolute toppers “Vichy I” B05/6234216 met de 3e nationaal...en de “Vichy II” B05/6234202 met de 7e nationaal tegen 11.022 d. Nog meer spektakel in de zone met 1 en 2 tegen 4.298 d !!!

“Vichy II” wilde ik niet spelen op Vichy want ze had haar plaatsje voor het volgend jaar al verzekerd met knappe prestaties op Argenton en La Souterraine. Maar ze verkeerde in een blakende conditie...ze zag er gewoon schitterend uit...en Lars kon me overtuigen om haar toch maar in de mand te zetten. De jonge duiven hadden bij de inkorving van Vichy doorgaans 4 à 5 pennen gestoten...maar ze hebben het toch meer dan behoorlijk gedaan.

Momenteel vliegen de jongen ca. 1u maar trekken nog niet echt weg...maar eens in volle zwier trainen ze vlotweg 2 uur. Bij het spenen van de jongen werd een tricho-pil opgestoken ...en voor de aanvang van het vliegseizoen staat er nog een behandeling van een vijftal dagen  tegen trichomonas gepland. Verder in de loop van het seizoen wordt er om de drie weken 2 dagen blind gekuurd tegen tricho. Behandeling tegen de kopziekten...als die er komt…gebeurt die alleen op advies van de dierenarts.”

Hugo