In de schaduw van de kerstboom hadden we een gesprek met

Jos Vercammen en zoon Lars, eigenaars en managers van

HOK JOS VERCAMMEN  uit  VREMDE

Wanneer je op een barre winteravond gezellig in de aangename woonkamer in een knusse zetel zit weggezakt en het interieur een kerstsfeer uitstraalt, dan kom je in ieder geval in ‘de’ goede stemming terecht. Als je daarenboven vlak naast één van de meest gerenommeerde topkampioenen van de internationale duivensport zit, en je overloopt de opbouw van diens imponerende carrière, dan raak je zowat in de entourage van een sprookje verzeild...

Een betere inleiding voor ‘de successtory’ van de Vremdse grootmeester Jos Vercammen en zijn gezin, is nauwelijks denkbaar. Het lijkt immers allemaal sterk op een sprookje, vandaar dat wij heden een ‘special’ willen wijden aan een van de meest gelauwerde kolonies van ons land.

Pletwerk

Het zal nu wel al 20 jaar zijn dat duivenminnend Vlaanderen is gaan opkijken naar dit hok waar de duivensport intussen geheel in gezinsverband wordt beoefend. Waarmee we dan niet willen beweren dat er begin der tachtiger jaren even hoog gescoord werd als op heden, dat zou immers een schoolvoorbeeld zijn van ‘de waarheid geweld aan doen’.

Maar toch is het zo dat Jos Vercammen in de tachtiger jaren al aardig op het voorplan kwam, en toen al topnoteringen haalde in de provinciale kampioenschappen en andere hoog genoteerde en felbegeerde titels en overwinningen binnenrijfde.

Nu bekeken, kunnen we het rustig zo stellen dat toen de basis werd gelegd voor één der meest ophefmakende palmaressen, die we in de geschiedenis van de duivensport aantreffen. Een basis die jaar na jaar werd uitgebouwd, waarin niet alleen kracht en energie schuilgaan, maar waarin ook vrij zwaar werd geïnvesteerd om uiteindelijk te komen tot een waar vuurwerk aan knal- en monsteruitslagen, dat we hier het laatste decennium mochten aanschouwen.

De opmerkelijke prestaties van 20 jaar terug groeiden uit tot schitterende topprestaties, die maar steeds een ruimer karakter kregen om dan uiteindelijk naar ‘onvervalst’ pletwerk over te gaan, en dit tot op nationaal vlak.

De overweldigende prestaties volgden elkaar in zo een ongekend tempo op, dat Jos en zoon Lars er uiteindelijk het superlatief ‘stuntmannen’ of ‘the untouchables’ aan overhielden. Superlatieven die hen ongeveer 5 seizoenen geleden werden opgespeld, en die zij sindsdien met een uitstraling van klasse en talent telkens opnieuw hebben bevestigd.

De succesrijke weg wordt maar steeds breder en ondergaat duidelijk een sneeuwbaleffect. Een andere zinnige uitleg bestaat er niet voor deze ‘successtory’ daar in de Grotehoevenweg 28 te Vremde.

Lijnenteelt

Het is zeker niet verwonderlijk, als duivenliefhebbers van overal ter wereld het over het Hok Jos Vercammen hebben, dat ze niet uitgesproken raken over de onvolprezen kweek- en vliegduiven die zich daar op de hokken te Vremde bevinden. Dergelijke hoge quotatie is helemaal niet overdreven als we even zien wat daar allemaal voorhanden is. Door het handig inspelen van de kracht van de ‘Yasmine’-lijn op de aangeboren basissnelheid van de ‘Panter’-lijn, had Jos Vercammen aan deze beide krachtige bloedlijnen ruim voldoende om elk jaar opnieuw meerdere crackvliegers voort te brengen. Bovendien beschikten deze laatste op hun beurt over de onbetaalbare eigenschap van hun uitzonderlijke kwaliteiten vrij gemakkelijk door te geven aan hun nazaten.

Dit systeem van lijnenteelt bij het kweken stond en staat nog steeds centraal bij de Vremdse wonderkolonie. Uiteraard werden er in de loop der jaren andere duiven als kruisingsmateriaal bijgehaald, maar waar het enigszins kon werd er toch steeds eerst gegrepen naar die duiven, die rechtstreeks of onrechtstreeks verwant waren met de hierboven vermelde basisduiven. Onder lijnenteelt verstaan we, zoals het woord zelf omschrijft, dat alle duiven uit een en dezelfde lijn één en dezelfde stamvader of stammoeder hebben.

De huidige generatie

In het spoor van die wonderbare ‘Yasmine 831-90’ en gouden parel ‘De Panter 506-86’ volgden ondermeer de ‘Petra 210-95’, de ‘Iron Lady 223-97’, de ‘Vanessa 130-98’ en de ‘Agassi 065-98’ om hun uitzonderlijke waarde als kweekmateriaal te bevestigen.

Uit hun nazaten selecteerden Jos en Lars dan weer enkele gouden kweekkoppels als daar zijn: ‘Deco 351-01’ x ‘Mariska 499-02’ en ‘Barco 350-01’ x ‘Kitty 433-02’, die aangevuld werden met o.a. volgende superieure kweekduiven als de ‘Mitu 048-02’, ‘Lucy 033-00’, enz.

“Kweekt nooit uit duiven waar je niets van weet”, werpt de gewezen keizer van het Zuid Antwerps Verbond op tafel als we hem naar zijn succesformule vragen. "Het domste dat men kan doen is duiven op de kweek brengen waar men niet eens van weet wat ze waard zijn”.

Inderdaad, bij de 1e algemeen kampioen Fondclub Antwerpen zowel in 2004 als 2005, dienen alle niet bevlogen en niet bewezen ‘bijhalers’ eerst hun examen af te leggen. Omdat de melker enkel het uiterlijk kan beoordelen en niets weet over de intrinsieke waarde, heeft Jos alle duiven gespeeld en nog maar eens gespeeld. Duiven die niets bewijzen, hoeveel ze ook mogen gekost hebben, gaan er hier onherroepelijk uit.

“Kweken uit topduiven daar gaat het om. Wie begint met nietsnutten eindigt met nullen en duivensport is nu toch eenmaal een weg van vallen en opstaan”, verduidelijkt Jos Vercammen ons. “Bij de keuze van uw basisduiven kan je nooit streng genoeg zijn. Ik ook heb moeten zoeken en proberen...gefaald...opnieuw geprobeerd en uiteindelijk toch gelukt. Ja, jongen, wij ook hebben hier soms dure duivensoep gegeten”.

Vijf sterren kolonie

Wat het winnen van gerenommeerde kampioenschappen betreft, kunnen we zonder tegengesproken te worden, het Hok Jos Vercammen zonder meer rangschikken bij de meest smaakvolle kolonies van onze nationale duivensport.

* 2e Nationaal kampioen KBDB halve fond oude

* 2e Nationaal kampioen KBDB halve fond jaarse

* 3e Nationaal kampioen KBDB halve fond oude

* 3e Nationaal kampioen KBDB jaarlingen

* 4e Nationale Asduif KBDB halve fond

* 4e Nationale Asduif KBDB halve fond

* 5e Nationale Asduif KBDB halve fond

* 2 x 1e Provinciaal kampioen KBDB fond jaarse

* 1e Provinciaal kampioen KBDB fond oude

* 2 x 2e Provinciaal kampioen KBDB fond oude

* 3e Provinciaal kampioen KBDB fond oude

* 7 x 1e Koning Zuid Antwerps Verbond

* Keizer Zuid Antwerps Verbond

* 3 x 2e Koning Union Antwerpen

* 2 x 1e Algemeen Kampioen Union Antwerpen fond jaarse

* 1e Algemeen Kampioen Union Antwerpen fond oude

* Winnaar ‘Gouden Duif’ België

* 2 x 1e Algemeen Kampioen Fondclub Antwerpen

enz. enz.

Logica

De lezer zal best begrijpen dat men, om ieder jaar opnieuw tot de kampioenen te behoren, over opperbeste troeven moet beschikken. Men kan zich weinig of geen misstappen veroorloven en er in de vliegploeg praktisch geen zwakke schakels mogen zitten om zich als een der sterkste van de provincie te handhaven tussen circa 9.000 leden.

Ook in 2005 speelden Jos Vercammen en zoon Lars hun rol van ‘de te kloppen mannen’ weer meesterlijk en deelden met hun spectaculaire kettinguitslagen eens te meer harde klappen uit in zowel de hafo- als provinciale fondgelederen. Via de computer kregen we een uitgebreid naamkaartje van enkele van die wonderbare vliegers.

In de eerste plaats is er natuurlijk de “BEAUTY” 6234009-05, niet alleen om haar uitzonderlijke schoonheid maar vooral omdat ze misschien wel de grootste belofte is, die hier ooit op het hok zat. Zij is een dochter van “Beckham 174-01”, die op zijn beurt een zoon is van “Kleinzoon Yasmine” x “Lucy” (kld. “Kleine Panter”). Haar moeder is “Nestzuster Bosko 053-03”, een dochter van het gouden kweekkoppel “Barco” x “Kitty”.

Dit wonderbaar duivinneke scoorde in haar geboortejaar 9 op 9 waarvan 6 maal per 20-tal met o.a.: Orléans 1132/9e; Argenton reg. 522/1e, prov. 2934/2e, zone 8176/2e, nat. 21.299/2e (2e snelste van 30.045 duiven).

In haar spoor volgen nog twee jonge duivinnen, die voor onvervalst vuurwerk zorgden op de nationale eindejaarsvlucht uit Vichy. Eerst hebben we de “VICHY I” 6234216-05”, die als dochter van “Clearwater 195-04” (halfbroer “Vanessa” x “Sherryl”) met “Dochter Kleine Panter”, de volgende demonstratie gaf: Vichy reg. 397/1e, Union 609/1e, prov. 1828/1e, zone 4298/1e, nat. 11.022/3e.

“VICHY II” 6234202-05 droeg uiteraard ook haar steentje bij tot deze nationale prestatie met: Vichy reg. 397/2e, Union 609/2e, prov. 1828/2e, zone 4298/2e en nationaal 11.022/7e. Het gaat hier om een dochter van “Broer Emilio” x “Hope 105-03”.

In de categorie van de weduwnaars waren de volgende jaarlingen het voorbije seizoen regelmatig aan kop te vinden: “TIBO” 6058030-04 (“Agassi” x “Mariska”) met ondermeer Toury 731/1e, 1161/1e, 1189/1e, 2125/1e (snelste van 11.278 d.); Dourdan 574/3e, 430/7e en “SOLO” 6058005-04 (“Lou” x “Axelle”) die op zijn palmares het volgende liet noteren: Melun 2455/3e, 597/4e, 577/5e,776/8e; Orléans 439/4e, 324/7e; Toury 1161/5e, 731/5e; Dourdan 915/12e, 634/13e.

Coda

Na een bezoek aan de vlieghokken van Jos Vercammen, krijgt men ten stelligste de indruk dat we hier met een echte stam duiven te maken hebben. Dit krijgt bovendien nog een bevestiging na het bestuderen van de prestaties van dit Vremdse tophok.

Een grote kampioen uit de Vlaanders vertelde mij eens: “Mensen kunnen geen uitslagen lezen. Ze kijken alleen maar naar wie bovenaan de uitslag staat, maar ga er maar eens op letten, liefhebbers die enorme series en onvoorstelbare prijspercentages maken, zijn de kwaadste klanten voor de toekomst. Hou die mannen maar in de gaten voor de komende jaren”.

Als we die woorden linken naar het Hok Vercammen met zijn talrijke overwinningen en imponerende prijspercentages, ja, dan weten we verduiveld goed wat de tegenstrevers van

Jos en zoon Lars de komende jaren nog te wachten staat.

                                                                                                          Het Bamiske.